Σκοπὸς τοῦ παρόντος ἱστολογίου

Μὲ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, σκοπὸς τοῦ παρόντος ἱστολογίου μὲ τῖτλο «ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ» εἶναι:

1. Ἡ ἀνάδειξη, διάδοση καὶ προστασία τῶν θέσεων, δογμάτων καὶ τῆς παραδόσεως τῆς ὀρθοδόξου χριστιανικῆς πίστεως, τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καθὼς καὶ τῶν ὀρθόδοξων ἀγωνιστῶν τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους.

2. Ἡ ἐνημέρωση καὶ εὐαισθητοποίηση τοῦ εὐρέος κοινοῦ γιὰ φλέγοντα θέματα τὰ ὁποῖα σχετίζονται μὲ ἀπόψεις προσώπων μὲ σημαίνοντα ρόλο στὴν πολιτικὴ, θρησκευτικὴ, ἐκπαιδευτικὴ κ.λπ. ζωὴ τοῦ τόπου μας.

3. Ἡ ἀνταλλαγὴ ἀπόψεων καὶ γνώσεων, δίνοντας στὰ μέλη του, καθὼς καὶ σὲ φίλους καὶ γνωστοὺς τοῦ ἱστολογίου, νὰ ἐκφράσουν διάφορα προβλήματα καὶ τοὺς ὅποιους προβληματισμούς τους (σὲ θέματα τῆς πίστεως, τῆς παιδείας, τῆς ἐκκλησίας, τοῦ ἔθνους κ.ἄ.), μὲ ἀπώτερο σκοπὸ τὴν ἐπίλυσή τους μὲ κάθε νόμιμο τρόπο, κυρίως δὲ μὲ τὴν γνωστοποίησή τους στοὺς ἁρμόδιους φορεῖς, ἀρχὲς καὶ ὄργανα τοῦ Δημοσίου, τῶν Δήμων, τῆς Ἐκκλησίας κ.ἄ., καθὼς καὶ σὲ νομικὰ καὶ φυσικὰ πρόσωπα.

4. Ἡ διατήρηση πνευματικῶν δεσμῶν καὶ ἡ προώθηση τῆς μεγαλύτερης δυνατῆς συνεργασίας μεταξὺ τῶν μελῶν σὲ ἕνα σῶμα ἐν Χριστῷ ἑνότητας.

Δράσεις

1. Τακτικὲς καὶ ἔκτακτες συναντήσεις καὶ διαδικτυακὴ, τηλεφωνικὴ κ.λπ. ἐπικοινωνία τῶν μελῶν.

2. Δημοσίευση ἀναρτήσεων/ἄρθρων στὸ διαδίκτυο καθὼς καὶ στὰ ΜΜΕ.

3. Συναντήσεις καὶ διενέργεια συνεντεύξεων μὲ διάφορα πρόσωπα.

4. Ἔκδοση ἔντυπου ὑλικοῦ, πρὸς ἐνημέρωση τοῦ κοινοῦ.

5. Κάθε ἄλλη δράση, προτεινόμενη ἀπὸ τὰ μέλη ἤ ἀπὸ ὅποιον ἐνδιαφέρεται καὶ ἐπικοινωνεῖ μαζί μας.

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

Θέλεις νά σωθεῖ ἡ ψυχή σου δωρεάν;Γέροντας Ἐφραίμ Κατουνακιώτης


Εγώ μόνο το Γυμνάσιο έβγαλα, δεν πήγα παραπάνω.
Κι έγραψα όλους τους συμμαθητάς μου, όλους τους καθηγητάς μου, τους δασκάλους από την πρώτη Δημοτικού μέχρι την τελευταία τάξη του Γυμνασίου.
Και όταν τα μνημονεύω, πόση χαρά λαμβάνω! Ξέρεις πόση χαρά λαμβάνω; Διότι μνημονεύω εκείνους, οι οποίοι με έκαναν άνθρωπο καλό.

Τώρα, επειδή έχω έναν χρόνο που δεν πάω στη Λειτουργία, γιατί δεν ακούω, και θέλω να μνημονεύσω πάλι εκείνα τα ονόματα, και λίγο-λίγο πάλι τα θυμάμαι, αυτοί οι άνθρωποι ωφελούνται.
Γι’ αυτό, παιδάκι μου, θέλεις να σωθεί η ψυχή σου δωρεάν;
Όσα μπορείς περισσότερα ονόματα να μνημονεύεις.

 Πηγή: Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης, Έκδοση Ι. Ησυχαστηρίου «Άγιος Εφραίμ» Κατουνάκια Αγίου Όρους, Α’ έκδοση 2000.
 http://www.diakonima.gr/2014/08/19/%CE%B8%CE%AD%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%89%CE%B8%CE%B5%CE%AF-%CE%B7-%CF%88%CF%85%CF%87%CE%AE-%CF%83%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%B5%CE%AC%CE%BD%CE%B3%CE%AD%CF%81%CE%BF%CE%BD/

Πῶς μποροῦμε νὰ βοηθήσουμε ὅσους ἔχουν τάσεις αὐτοκτονίας;


 Κυκλῶστε τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν τάσεις αὐτοκτονίας μὲ ἐντατικὲς προσευχές
 Γιὰ μιὰ νέα κοπέλα, ποὺ ἔκανε ἀπόπειρα αὐτοκτονίας, συνέστησε στοὺς γονεῖς νὰ τὴν περικυκλώσουν προστατευτικὰ μὲ ἐντατικὲς προσευχές, ὅσο τὸ δυνατὸν περισσοτέρων ἀνθρώπων. Αὐτὸ ἔγινε, καὶ ἡ κοπέλα σώθηκε ἀπὸ ὑποτροπές. 

"Οἱ τσέπες σας πρέπει νά εἶναι ἀνοιχτές..." (Γέροντας Παΐσιος )

undefined


Όταν καλοπερνάς στη γη, κάτι δεν πάει καλά με τον εαυτό σου.
Παρά τα φαινόμενα και την αναξιότητα των μοναχών και κληρικών, η Εκκλησία είναι ακένωτη πηγή θαυμάτων. Παίρνει νερό και το κάνει Αγιασμό· παίρνει ψωμί και κρασί και το κάνει Θεία Ευχαριστία· παίρνει τον άνθρωπο χώμα και τον κάνει Θεό! Αλλά τα θαύματα πολλοί δεν τα βλέπουν.
Γιατί, αν τα έβλεπαν, δεν θα περιφρονούσαν ή μισούσαν την Εκκλησία του Χριστού, αλλά θα την αγαπούσαν, θα την τιμούσαν και δεν θα μιλούσαν γι’ αυτή με περιφρόνηση, όπως μιλούν.

Ο χριστιανός έχει προορισμό να σηκώνει βαρύ σταυρό στη ζωή του. Είναι δύσκολο πράγμα να λες ότι πιστεύεις στον Κύριο και καλοπερνάς σ’ αυτήν εδώ τη ζωή.

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

BRACO, Ο ΜΕΓΑΣ «ΑΓΙΟΣ» «ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ» ΤΗΣ ΜΕΓΑ ΣΑΤΑΝΙΚΗΣ ΠΛΑΝΗΣ - ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης, Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Η εκπομπή στις 13/10/2014 από ένα μεγάλο γερμανικό κανάλι. Η σκηνή σε ένα τεράστιο στάδιο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ένα πλήθος παραληρεί καθώς περιμένει με αγωνία να εμφανιστεί ο «μεγάλος», ο μοναδικός ο άνθρωπος που «θεραπεύει» με ένα και μόνο βλέμμα κάθε αρρώστια κάθε «μα...ια», αυτός που πρόβαλε σαν ο νέος «σωτήρας» των πασχόντων και των απελπισμένων.
Πληρώνουν για να τον δουν και να του πούνε τα προβλήματα τους, πληρώνουν για να τους θεραπεύσει, πληρώνουν για το «θεραπευτικό του άγιασμα» που μοσχοπουλιέται σε χιλιάδες πιστούς, πληρώνουν για τον μέγα «άγιο θεραπευτή» που έχει γοητεύσει τα πλήθη στην Γερμανία, Ολλανδία και Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτός είναι ο Braco ο Κροάτης, μεγάλος «άγιος θεραπευτής» που τα ταμεία του κάνουν θραύση στις διάφορος περιοδείες του στην Δυτική Ευρώπη και τώρα στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου τρέχουν οι πιστοί για να τον προσκυνήσουν και να δεχτούν την «ευεργετική του ευλογία». Άλλο ένα φαινόμενο των καιρών και του Αντίχριστου.

ΤΟ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΝ «ΛΑΛΕΙΝ» ΚΑΙ ΤΟ «ΣΙΓΑΝ»


undefined

Πολλά εἶναι αὐτά πού συμβαίνουν καί γιά τά ὁποῖα ἀπορεῖ καί ἐκπλήσσεται κανείς. Ἀπορεῖ κατ᾽ ἀρχάς μέ τό ποῦ θά φθάσῃ αὐτό τό πνευματικό κατρακύλισμα τῆς κοινωνίας καί ἐκπλήσσεται γιά τό ὅτι σχεδόν ἔπαυσαν νά ὑπάρχουν οἱ πνευματικές καί ἠθικές ἐκεῖνες ἀντιστάσεις, πού σέ παλαιότερες ἐποχές λειτουργοῦσαν ἐν τῷ ἅμα ὅταν ἔκανε τήν ἐμφάνισί του κάποιος κίνδυνος πνευματικῆς παρεκτροπῆς, ἐκκλησιολογικῆς ἀποδομήσεως κλπ.  Ἀλλά, ἐκεῖ πού ἡ ἔκπληξις φθάνει εἰς τά ὅρια τοῦ θαυμασμοῦ, εἶναι γιά τά ὅσα συμβαίνουν εἰς τόν χῶρον τῆς Ἐκκλησίας εἰς ὅλους σχεδόν τούς τομεῖς, κυρίως ὅμως εἰς τά θέματα πού ἔχουν νά κάνουν μέ τίς σχέσεις τῶν Ὀρθοδόξων καί τῶν ἑτεροδόξων ἀλλά καί τῶν ἀλλοθρήσκων.
Ἡ κατάστασις εἰς τόν τομέα τῶν διαχριστιανικῶν καί διαθρησκειακῶν σχέσεων ἔχει φθάσει σέ τέτοιο σημεῖο πού σέ σχέσι μέ λίγες δεκαετίες πρίν, ὅταν κανείς φωτογραφίζῃ τά γεγονότα καί ἀντικειμενικά κρίνῃ τίς καταστάσεις, αἰσθάνεται ὅτι ἀπό τότε ἔχουν περάσει ὄχι κάποια ἔτη, ἀλλά αἰῶνες. Βεβαίως, ἡ ὁποιαδήποτε χρονική διάρκεια δέν δικαιολογεῖ ἀλλοιώσεις, παραχωρήσεις κλπ.
Ἐπειδή ὅμως δέν μᾶς καλύπτουν οἱ γενικολογίες εἰς τά θέματα αὐτά, ἄς βάλλωμε τόν «δάκτυλον ἐπί τόν τύπον τῶν ἥλων» καί ἄς περάσωμε νά δοῦμε τό παρόν συγκριτικά μέ τό παρελθόν.

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Ὀάνα Ἰφτίμε - Ἀλέξανδρος Ἰφτίμε ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ Ἐπιστήμη; Πίστη; Ἰατρική; Μαγεία;

undefined

Β Ι Β Λ Ι Ο Π Α Ρ Ο Υ Σ Ι Α Σ Η :
Οάνα Ιφτίμε - Αλέξανδρος Ιφτίμε
Ο Μ Ο Ι Ο Π Α Θ Η Τ Ι Κ Η
Επιστήμη;  Πίστη;  Ιατρική;  Μαγεία;

Προλογίζουν οι καθηγητές:
Δ. Τσελεγγίδης Καθηγητής Δογματικής της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Κ. Γ. Καρακατσάνης τ. Καθηγητής Πυρηνικής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής Α.Π.Θ.
Μετάφραση Κ. Γ. Καρακατσάνης
Τίτλος Αγγλικού κειμένου: HOMEOPATHY Science? Faith? Medicine? Sorcery?
Συγγραφείς:
Οάνα Ιφτίμε,Βιολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια στο Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου.
Αλέξαντρος Ιφτίμε,Βιολόγος, Ερευνητής στο Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας «Grigore Antipa» του Βουκουρεστίου.
Copyright Ιερεύς Νεκτάριος Σαββίδης, Βέροια, Τηλ.: 6942 536355
Κεντρική Διάθεση: Βιβλιοπωλείο «Ο Σωτήρ», Πλατεία Αγίας Σοφίας (Μακένζυ Κινγκ) 6 546 22 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Τηλ: 2310.272739, Φαξ: 2310.272736

Αφιερώνουμε την παρούσα εργασία
στην ιερά μνήμη του Αγίου Παρθενίου Επισκόπου Λαμψάκου


Πρόλογος
Εισαγωγή
Βασικές αρχές στην Ομοιοπαθητική (κατά τον Hahnemann)
Ομοιοπαθητική και Επιστήμη
Α. Η (τοπική) θεωρία της μνήμης του ύδατος                  
Β. Η (μη-τοπική) θεωρία της εμπλοκής...

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

Μητροπολίτης της Κεντρικής Μακεδονίας, έθεσε παρανόμως με προφορική εντολή σε αργία αντιοικουμενιστή, παραδοσιακό ιερέα


εναντίον αντιοικουμενιστών.jpg
Μητροπολίτης της Κεντρικής Μακεδονίας, έθεσε παρανόμως με προφορική εντολή σε αργία αντιοικουμενιστή, παραδοσιακό ιερέα
Βρισκόμαστε σε ημέρες πονηρές και αντίχριστες. Η παναίρεση του Οικουμενισμού έχει αλώσει τις περισσότερες μητροπόλεις της Ορθοδοξίας. Δοσίλογοι μητροπολίτες, όργανα της Νέας Τάξης, της μασωνοκίνητης Νέας Εποχής, παραχωρούν γη και ύδωρ στον Διάβολο, για να υπηρετήσουν τα σχέδια της παναίρεσης. Καταπατούν ασύστολα τους ιερούς Κανόνες. Προδίδουν την Πίστη μας με την κατάφορη παραβίαση τους, και αντί να τιμωρούνται ως αρνητές του Χριστού, τιμωρούν τους παραδοσιακούς, πατερικούς και αντιοικουμενιστές ιερείς τους. Τους τρομοκρατούν, τους αναγκάζουν με απειλές να εγκαταλείψουν τον αντιοικουμενιστικό τους αγώνα, τους εξευτελίζουν με προσβολές και ύβρεις, τους τρομοκρατούν ακόμα και με κατάρες!

Λύκε λύκε εἶσαι ἐδῶ;


Ο άγιος Μπρίοκ και οι λύκοι

Η παράδοση διασώζει ότι, όταν ο άγιος Μπρίοκ (Brioc, Βρίοχος, 440-530) πήγαινε με κάρο από το ασκητήριό του προς το λιμάνι της Κορνουάλης, για να πλεύσει μέσω του αγγλικού καναλιού στη Βρεττάνη, εκτός από τους συντρόφους του, μέσα στο κάρο καθόταν και ο ειδωλολάτρης ηγεμόνας Κόναν (Conan).
Στη διαδρομή ζήτησαν από τον άγιο Μπρίοκ, που ήταν ιδιαίτερα καλλίφωνος, να ψάλλει κάτι. Όταν άρχισε να ψάλει, μία ομάδα λύκων τους περικύκλωσαν,

Κυριακὴ Δ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 8,4-15), Ὑπομονή - Ἑορτάζουν οἱ διδάσκαλοι καὶ πατέρες τῆς Ἑβδόμης (Ζ΄) Οἰκουμενικῆς Συνόδου

undefined

ΥΠΟΜΟΝΗ

«…Καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ» (Λουκ. 8,15)

ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, εἶναι ἑορτή. Ἑορτάζουν οἱ διδάσκαλοι καὶ πατέρες τῆς Ἑβδόμης (Ζ΄) Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Σχετικὸ εἶναι καὶ τὸ εὐαγγέλιο. εἶναι μία παραβολὴ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁμιλεῖ περὶ σπορέως· διότι σπορεῖς ἦταν καὶ οἱ πατέρες.
Ὁ γεωργὸς σπέρνει σπόρο, οἱ πατέρες ἔσπειραν τὴ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ. Ὁ γεωργὸς σπέρνει στὰ χωράφια, οἱ πατέρες ἔσπειραν στὶς καρδιές. Καὶ πῶς ἔσπειραν; Μὲ δάκρυα, μὲ θαύματα, μὲ βίον ἅγιον, μὲ τὸ αἷμα των. Αὐτὰ τὰ τέσσερα δὲν τὰ ἔχουμε σήμερα οἱ ἱεροκήρυκες· γι᾿ αὐτὸ δὲν καρποφορεῖ ὁ λόγος μας. Ὁ σπόρος ὅμως τῶν πατέρων καρποφόρησε. Ἔβγαλε κρίνα καὶ ῥόδα εὐώδη καὶ ἀμάραντα. Βγῆκαν ἅγιοι καὶ μάρτυρες. Ἔτσι ἔγινε τὸ ὡραῖο περιβόλι, ἡ ἁγία Ὀρθοδοξία μας.

Ἐπιστολή - ἀπάντηση Μητροπολίτου Ἡλείας Γερμανοῦ, σέ ἀπορία γιά τήν θεία κοινωνία παιδιῶν καί ἑτεροδόξων

Αγαπητέ μου συμπατριώτη κ. Σ...,
Έλαβα το ηλεκτρονικό μήνυμά σου και εχάρηκα , αλλά και ελυπήθηκα πολύ.
1. Εχάρηκα, γιατί ο αιδ. Νικόλαος Σωτηρόπουλος, εφημέριος Καρδαμά, με την Ορθόδοξη χριστιανική συμπεριφορά του, έδειξε ότι δεν είναι «τυπολάτρης», ως εσύ τον κατηγορείς στο ηλεκτρονικό σου μήνυμα, αλλ’ ότι γνωρίζει καλά τα ορθόδοξα ιερατικά του καθήκοντα και έχει την δύναμι να τα εφαρμόζη.
Ο π. Νικόλαος ορθώς έπραξε και δεν εκοινώνησε τα παιδιά του αδελφού σου, ηλικίας 20 μηνών και 4 ετών αντίστοιχα.

Ἀποκλειστικό! Ἀποχώρησαν ἀπό τόν Ἱ. Ναό τοῦ Ἁγ. Δημητρίου Θεσσαλονίκης, στή θέα τοῦ Μονοφυσίτη ἀρχιεπισκόπου κατά τήν ὥρα τῆς ἀκολουθίας


undefined
Αποκλειστικό! Αποχώρησαν από τον Ι. Ναό του Αγ. Δημητρίου Θεσσαλονίκης, στη θέα του Μονοφυσίτη αρχιεπισκόπου κατά την ώρα της ακολουθίας
Κατά την λαμπρή ακολουθία της χειροτονίας εις επίσκοπον του πανοσολογιωτάτου αρχιμανδρίτου π. Δαυίδ Τζουμάκα, μέχρι πρότινος γενικού αρχιερατικού επιτρόπου της Ι. Μ. Θεσσαλονίκης και νυν μητροπολίτου Γρεβενών, ανάμεσα στους επισήμους, παρεβρέθηκε και ο Μονοφυσίτης (αιρετικός) αρχιεπίσκοπος των Αρμενίων στην Αθήνα κ. Χορέν

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

"Σᾶς τό λέω νά τό ξέρετε. Δέν ὑπάρχει ταπείνωσις; Δέν ὑπάρχει Χριστός"

Γερόντισσα Μακρίνα
19 Ἰουλίου 1990
Νά προσέχουμε τή μνησικακία, γιατί μᾶς χωρίζει ἀπό τήν Χαρή τοῦ Θεοῦ.«Ἀγαπήσης Κύριον τόν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καί τόν πλησίον σου ὡς τόν ἑαυτόν σου». Ὅταν φεύγη ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν ψυχή μας καί μᾶς πλησιάζουν τά πάθη, τό μῖσος ἤ ἡ μνησικακία, ἀμέσως νά τά ξερριζώνουμε. Ἀμέσως νά πέφτουμε μπρούμυτα, εἴτε εἴμαστε στήν ἐκκλησία εἴτε στήν Τράπεζα καί νά λέμε: «Εὐλόγησον, συγχωρῆστε με, ἡμάρτησα, ἔχω ἐκεῖνο τό πάθος, βοηθῆστε με ψυχικῶς, νά μοῦ εὔχεσθε νά μοῦ φύγη αὐτό τό πάθος πού διατηρεῖται ἀκόμη στήν ψυχή μου». Καί νά δῆς πῶς ὁ Θεός θά ἐνεργήση μέσα στήν καρδιά μας. Ὅταν ὅμως δέν συναισθανώμαστε τό κάθε πάθος καί δέν τό ἀποφεύγουμε, ριζώνει μέσα στήν ψυχή μας τόσο πολύ, σέ βαθμό πού νά μᾶς χωρίζη ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.

Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

Ὁ παππάς τῆς Σπιναλόγκα

Ο ΠΑΠΠΑΣ ΤΗΣ ΣΠΙΝΑΛΟΓΚΑ


    Έγινε πολύς λόγος για το νησί της Σπιναλόγκα, με αφορμή το ομώνυμο βιβλίο με τίτλο «Το νησί», της Αγγλίδας Victoria Hislop.
    Ένα από τα ιστορικά στοιχεία που πληροφορούμαστε είναι ότι οι χανσενικοί που κατοικούσαν στη Σπιναλόγκα ήταν οργισμένοι με τον Θεό, για το λόγο ότι η ασθένειά τους ήταν μια μεγάλη και αφόρητη δοκιμασία. Ένας Γεραπετρίτης παπάς τόλμησε να τους επισκεφθεί κάποτε και να λειτουργήσει στον Άγιο Παντελεήμονα, που υπήρχε και ρήμαζε στο νησί, συντροφιά με τους νέους του κατοίκους. Λένε πως στην πρώτη Λειτουργία δεν πάτησε ψυχή.
    Οι λεπροί άκουγαν πεισμωμένοι από τα κελιά τους την ψαλμωδία, κι άλλοτε την σκέπαζαν με τα βογκητά τους κι άλλοτε με τις κατάρες τους. Ο ιερέας όμως ξαναπήγε. Στην δεύτερη τούτη επίσκεψη ένας από τους ασθενείς πρόβαλε θαρρετά στο κατώφλι του ναού.
    - Παπά, θα κάτσω στην Λειτουργία σου μ' έναν όρο όμως. Στο τέλος θα με κοινωνήσεις. Κι αν ο Θεός σου είναι τόσο παντοδύναμος, εσύ μετά θα κάμεις την κατάλυση και δεν θα φοβηθείς τη λέπρα μου.
    Ο ιερέας έγνευσε συγκαταβατικά. Στα κοντινά κελιά ακούστηκε η κουβέντα κι άρχισαν να μαζεύονται διάφοροι στο πλάι του ναού, εκεί που ήταν ένα μικρό χάλασμα, με λιγοστή θέα στο ιερό. Παραμόνευσαν οι χανσενικοί στο τέλος της Λειτουργίας κι είδαν τον παπά δακρυσμένο και γονατιστό στην Ιερή Πρόθεση να κάνει την κατάλυση.
    Πέρασε μήνας. Οι χανσενικοί τον περίμεναν. Πίστευαν πως θά 'ρθει τούτη τη φορά ως ασθενής κι όχι ως ιερέας. Όμως ο παπάς επέστρεψε υγιής και ροδαλός κι άρχισε με ηθικό αναπτερωμένο να χτυπά την καμπάνα του παλιού ναΐσκου. Έκτοτε και για δέκα τουλάχιστον χρόνια η Σπιναλόγκα είχε τον ιερέα της. Οι χανσενικοί αναστύλωσαν μόνοι τους της εκκλησία και συνάμα αναστύλωσαν και την πίστη τους.  Κοινωνούσαν τακτικά και πάντα κρυφοκοίταζαν τον παπά τους την ώρα της κατάλυσης, για να βεβαιωθούν πως το "θαύμα της Σπιναλόγκα" συνέβαινε ξανά και ξανά.
    To 1957, με την ανακάλυψη των αντιβιοτικών και την ίαση των λεπρών, το λεπροκομείο έκλεισε και το νησί ερημώθηκε. Μόνο ο ιερέας έμεινε στο νησί ως το 1962, για να μνημονεύει τους λεπρούς μέχρι 5 χρόνια μετά το θάνατό τους. Ιδού, λοιπόν, ένας σύγχρονος αθόρυβος ήρωας, που δεν τιμήθηκε για το έργο του από κανέναν, και που -αν προσέξατε- δεν παραθέσαμε το όνομά του γιατί απλά δεν το γνωρίζουμε! Το γνωρίζει όμως -σίγουρα- ο Θεός! Κι αυτό μας αρκεί!


ΑΦΗΓΗΣΗ

    Ήμουνα λεπρός. Έζησα στη Σπιναλόγκα πολλά χρόνια. Η κατάστασή μας ήταν φρικτή. Η αρρώστια παραμόρφωνε τα πρόσωπά μας, έτρωγε τα άκρα μας. Πολλοί λεπροί ήταν χωρίς φρύδια, χωρίς μάτια, χωρίς μύτη, χωρίς χείλη, χωρίς δάκτυλα χεριών και ποδιών. Πολλών το σώμα σκεπαζόταν από μια φρικτή κρούστα. Οι πληγές ξερνούσαν πολλές φορές ακαθαρσίες και έτσι κολλούσε το σώμα με τα ρούχα. Και είχαν οι πληγές μια τρομερή βρώμα από πύο! Η ιατρική περίθαλψη ήταν ασήμαντη. Υπήρχε στο νησί ένας γιατρός και ήμαστε οι άρρωστοι περίπου εξακόσιοι! Και δεν έφταναν αυτά. Ζούσαμε οι περισσότεροι σε σπίτια μικρά, υγρά και ανήλια.
    Ο φόβος της μόλυνσης έκανε όλους τους υγιείς ανθρώπους να μην τολμούν να μας πλησιάσουν. Ήταν τούτο κάτι ανώτερο από τις δυνάμεις τους. Δεν μπορούσε η ψυχή να νικήσει τη σάρκα.
    Ο γιατρός, οι νοσοκόμες, οι άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι και οι γυναίκες, που έπλυναν τα ρούχα μας, άφηναν το νησί της φρίκης λίγο πριν τη δύση του ηλίου και πήγαιναν με βενζινάκατο στην Πλάκα, που ήταν δυτικά και απέναντι της Σπιναλόγκας. Φεύγοντας έκλειναν την πελώρια πύλη του βενετσιάνικου τείχους, που χώριζε την αποβάθρα από το χωριό μας. Και μέναμε οι λεπροί ολομόναχοι. Συντροφιά με τη μοίρα μας! Η απομάκρυνσή τους βέβαια από το νησί ήταν δικαιολογημένη. Έπρεπε να ζήσουν μερικές ώρες μακριά από το «νησί των ζωντανών νεκρών», όπως αποκαλούσαν τη Σπιναλόγκα τότε δημοσιογράφοι των αθηναϊκών εφημερίδων.
    Τις δύσκολες ώρες όλοι μας, όταν δεν μπορούμε να σταθούμε όρθιοι με τα μάτια καρφωμένα στο συνάνθρωπό μας, γονατιστοί στρέφομε τα μάτια μας προς τα άνω. Και εμείς, βρισκόμενοι στη Σπιναλόγκα, στο Γολγοθά του ανθρώπινου πόνου, πηγαίναμε στην εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα και στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και προσευχόμαστε σιωπηλά. Νιώθαμε όλοι την ανάγκη ενός ιερέα. Εκείνος μόνο θα μπορούσε να μας παρηγορήσει με το λόγο του Θεού, να μας συμπαρασταθεί πνευματικά. Όμως ιερέας ερχόταν στο νησί μας από την Ελούντα μόνο δύο φορές το μήνα. Ερχόταν Σαββατόβραδο, έκανε τον εσπερινό και έφευγε. Ερχόταν πάλι την επόμενη μέρα, τελούσε τη Θεία Λειτουργία και έφευγε. Ερχόταν και άλλες φορές. Τότε όμως ερχόταν από αναπότρεπτη ανάγκη, για να κηδέψει τους νεκρούς μας!
    Κάποια μέρα καθόμαστε μερικοί άντρες στην αυλή του καφενείου μας, που ήταν κοντά στην πύλη. Τότε πιο πέρα φάνηκε ένας ιερέας. Καταλάβαμε όλοι μας ότι ήρθε στο νησί, για να λειτουργήσει. Μόλις μας είδε ήρθε κοντά μας. Μας καλημέρισε με εγκαρδιότητα. Όλοι μας όρθιοι και με ελαφρά υπόκλιση τον καλωσορίσαμε. Κανένας μας όμως δεν έτεινε το χέρι του, για να τον χαιρετήσει. Ο λεπρός δεν πρέπει να χαιρετά με χειραψία. Κι αυτό, για να μη μεταδώσει την καταραμένη του αρρώστια. Τότε εκείνος μας χαιρέτησε όλους με χειραψία! Μας είπε απλά ότι θα μείνει κοντά μας, για να μας βοηθάει στην εκπλήρωση των χριστιανικών μας καθηκόντων. Η συγκίνησή μας ήταν μεγάλη.
    Την άλλη μέρα πήγαμε στην εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα. Παρακολουθήσαμε όλοι, άντρες, γυναίκες και παιδιά, με κατάνυξη τη Θεία Λειτουργία, που τελούσε με δωρική απλότητα και απροσμέτρητη ευσέβεια.  Την Κυριακή αυτή δεν μεταλάβαμε. Δεν είχαμε ενημερωθεί έγκαιρα για την τέλεση της Θείας Λειτουργίας και δεν είχαμε νηστέψει. Στο τέλος της Λειτουργίας πήραμε από το χέρι του αντίδωρο. Και παίρνοντας το αντίδωρο του φιλούσαμε όλοι το χέρι! Ήταν κάτι που το επιδίωξε ο ίδιος. Καθώς έδινε το αντίδωρο, πλησίαζε το χέρι του στο στόμα μας. Όλων μας τα μάτια βούρκωσαν από συγκίνηση. Πριν έρθει εκείνος, το αντίδωρο το παίρναμε από ένα καλαμόπλεχτο πανέρι που τοποθετούσε ο νεωκόρος στο παγκάρι.
    Την επόμενη Κυριακή πήγαμε σχεδόν όλοι στην εκκλησία. Η εκκλησία ήταν κατάμεστη, το ίδιο και το προαύλιό της. Τη μέρα αυτή μεταλάβαμε όλοι. Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας είδαμε τον ιερέα μας να καταλύει ο,τι είχε απομείνει στο Άγιο Ποτήριο από τη μετάληψή μας! Ανοίξαμε όλοι τα ματιά μας από έκπληξη. Νομίζαμε ότι ονειρευόμαστε. Χοντρά και καυτά δάκρυα ανάβρυσαν από τα μάτια μας. Ο προηγούμενος ιερέας ο,τι απέμενε από τη μετάληψή μας -ασφαλώς κατά θεία οικονομία- το έχυνε στο χωνευτήρι.
    Ο ιερομόναχος Χρύσανθος έμενε κοντά μας νύκτα και μέρα. Και έμεινε κοντά μας δέκα χρόνια! Τα χρόνια αυτά εκδήλωσε σε όλους μας όχι μόνο την αγάπη της γλυκύτητας, αλλά και την αγάπη της ευποιίας. Μας επισκεπτόταν στα σπίτια μας. Μας καθοδηγούσε όλους. Ενίσχυε με τα λίγα χρήματα που είχε τους φτωχούς.  Και έκανε τούτο τηρώντας το «μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου» (Ματθ. ΣΤ´, 3). Ευγνωμονώ, όπως και όλοι οι άρρωστοι της Σπιναλόγκας, τον πατέρα Χρύσανθο για...
    Δεν ολοκλήρωσε όμως τη φράση του. Ξέπασε σ᾽ ένα βουβό κλάμα.


    Η Αστυνομική Ταυτότητα του ιερομονάχου Χρυσάνθου, όπου αναγράφεται ως κατοικία του η Σπιναλόγκα.

    Ο πατήρ Χρύσανθος, κατά κόσμον Ματθαίος Κατσουλογιαννάκης, γεννήθηκε στα Έξω Μουλιανά της Επαρχίας Σητείας στις 15 Ιουλίου 1893. Παρακολούθησε μαθήματα της έκτης τάξης του δημοτικού σχολείου χωρίς να πάρει απολυτήριο. Ο επίσκοπος Ιεράς και Σητείας Αμβρόσιος τον έκρινε μοναχό το 1911 και τον τοποθέτησε στη Μονή Τοπλού. Στις 20 Ιανουαρίου τον χειροτόνησε ιεροδιάκονο και στις 26 Σεπτεμβρίου 1920 ιερομόναχο. Το 1941, έπειτα από αίτησή του, ο επίσκοπός του Φιλόθεος Μαζοκοπάκης τον μετέθεσε στην Μονή Φανερωμένης Ιεράπετρας. Εξεδήμησε εις Κύριον στις 3 Απριλίου 1972 και ενταφιάσθηκε στη Μονή Τοπλού.


http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

http://www.sitiapress.gr/
http://ahdoni.blogspot.gr/2014/09/blog-post_25.html